facebook logo

მოგზაურობა

მოგზაურობა სტოკჰოლმში

როცა ბავშვობის ოცნებებს ისრულებ, დიდი ხარ - ისეთი დიდი, თავს უფლებას რომ აძლევ, შენს ბავშვობას შორიდან შეხედო სტოკჰოლმიდან, დალოგოტანის ქუჩიდან, ქუჩის ერთ მხარეს დიდი პარკი რომ არის და მეორე მხარეს, კორპუსი ოქროსფერი აბრით.

ან იარო სტოკჰოლმის ქუჩებში და იფიქრო სულ ცოტა იმედგაცურებაზე, რომ ეს ქალაქი არც ისე პატარაა, არც ისე მყუდრო, არც ისე „შვედური“ და, ალბათ, კარლსონს სულაც არ მოეპრიანებოდა შუშის ამ უზარმაზარ კონსტრუქციებზე გადაფრენა. დასახლება ხომ - საერთოდ!

ტრანსპორტი, რომელიც ხელოვნებისკენ წაგიყვანს

სტოკჰოლმი: ძალიან ახალი, თანამედროვე, „დალაგებული“ და, ამავე დროს, ხალხმრავალი; კუნძულებს შორის ხიდებით, თეთრი იახტებითა და გემებით...

მიწისზედა ლურჯი ტრამვაით, მიწისქვეშ - მეტროს მოხატული გაჩერებებითა და ხელოვნების მოყვარულთათვის ყველაზე გრძელი, უწყვეტი და უცნაური ექსპოზიციით.

ეს ის შემთხვევა არ არის, როცა მეტროთი მგზავრობა მოსაწყენია. აქ მატარებელი თანამედროვე ხელოვნების ნიმუშებს შორის დაქრის.

ძველი ქალაქი

გამლასტანზე ფერადი, ერთმანეთს მიხუტებული სახლებია, სიმეტრიული, პატარა, უფარდო ფანჯრებით. აი, ეს ზუსტად ისეთი ქალაქია, როგორიც ოცი წლის წინ ჩემს წარმოდგენაში იყო, როცა აქედან 3 400 კილომეტრის დაშორებით ვცხოვრობდი სტოკჰოლმში.

მაშინ ჩემი წარმოდგენების „Googl Earth-სა“ და „Youtube-ზე” გადამოწმება არ შემეძლო და სტოკჰოლმის საფოსტო ბარათიც არსად მოიპოვებოდა.

სკანდინავია, ვიკინგები

სკანდინავიის შესაგრძნობად საუკეთესო ადგილი სკანსენია, უზარმაზარი ტერიტორია ეთნოგრაფიული, ინტერაქტიული მუზეუმებით, კულინარიული ქოხებით, აკვარიუმით და ტყეში გაშვებული შვლებითა და სხვა ცხოველებით.

აქ და ვასას ჩაძირული გემის მუზეუმში გაგახსენდებათ ყველა დოკუმენტური ფილმი, რაც სკანდინავიაზე გინახავთ და რა თქმა უნდა -კომერციული და პოპულარული „ვიკინგები“.

Junibacken

ახლა ჩემ თვალწინ ბავშვების ქალაქია - იმიტომ რომ აქ იუნიბაკენია. არა ისეთი უზარმაზარი, ან ცნობილი, როგორც დისნეილენდი, მაგრამ საუკეთესო ადგილი ბავშვობის სურვილებთან დასაბრუნებლად. უზარმაზარ შეშებში მოქცეული პატარა შენობა, რომლის მიღმა გემებს, გაყინულ ქალაქსა და სხვა კუნძულებს ხედავ.

სად შეიძლება ნახო ასტრიდის ყველა გმირი ერთად, თუ არა აქ? შეიხედო გმირების სახლებში და დააკვირდე ბავშვებს, რომლებიც ცდუნებას ვერ უძლებენ, პეპის გაეჯიბრონ და მისი ცხენის ხელში აყვანა სცადონ, ან ცომი პირდაპირ იატაკზე გააბრტყელონ. სინამდვილეში, აქ ბავშვობის ოცნებებს მშობლები ისრულებენ და მსოფლიოს სხვადასხვა ადგილიდან შვილები საკუთარ ბავშვობაში მოჰყავთ. ქალაქში, სადაც ჩვენი წარმოდგენით ყველაზე კეთილი ადამიანები ცხოვრობენ...

ასტრიდ ლინდგრენის სახლი

ქუჩა შემაღლებულ ადგილზე, ცენტრალური სადგურიდან 20 წუთის სავალზე. № 46, ყავისფერი კარი, რომელიც მოხუცმა ქალმა გააღო და ძაღლი სასეირნოდ გამოიყვანა.

თბილად მითხრა, რომ ასტრიდის სახლში ახლა არავინაა და ოჯახის წევრები აქ იშვიათად მოდიან, ვიზიტის შემთხვევაში კი მათთვის წინასწარ უნდა მეცნობებინა. დამემშვიდობა. რამდენიმე წუთის შემდეგ, სადარბაზოში ფოსტალიონს შევყევი. მეორე სართულზე, კიბიდან მარცხენა მხარეს წარწერაა: Lindrgen A. სახლში არავინ აღმოჩნდა, მე კი მხოლოდ პატარა ბარათის კარის ქვემოთ შეცურება შემეძლო - Happy Birthday, Dear Astrid, <3️ from Georgia.

მსგავსი ბლოგები